همان آتشی که آتش گرم می کند می تواند بسوزاند...
در همان آب که تشنگی را رفع می کند امکان غرق شدن هست...
در دل خاکی که همه ی چیزها را زنده می کند مرگ نیز،مخفی است...
مرگ از گوشه های زندگی زبانه می کشد، موج هایش را به ساحل زنگی مان می کوبد و هر لحظه قسمتی از این ساحل را با خود می شوید و می برد. با این حال مرگ نیز قسمتی از همه ی چیزها است.
ما همه گوشه هایی از مرگ هستیم.
+ نوشته شده در شنبه چهارم اسفند 1386ساعت 23:54 توسط بی جواب
|